احادیث شماره 1

احادیث شماره 2

احادیث شماره 3

---

۳۴۷-دادگری
امام علی (عليه ‌السلام):
ثَباتُ الدُّوَلِ بِإقامَةِ سُنَنِ العَدْلِ.
پايداری دولتها به برپاداشتن راه و رسم دادگری است.

۳۴۸-نورانيت حج‌گزار
امام صادق (عليه ‌السلام):
الحَاجُّ لا يَزالُ عَلَيْهِ نُورُ الحَجِّ، مَا لَمْ يُلِمَّ بِالذَّنبِ.
حج‌گزار تا خود را به گناهی نيالوده‌ است، نورانيت حج با اوست.

۳۴۹- فضيلت نماز واجب
پيامبر(صلّی ‌الله‌ علیه ‌و‌آله):
وَصَلَاةُ فَریضَةٍ تَعْدِلُ عِنْدَ اللهِ ألْفَ حِجَّةٍ وَألْفَ عُمرَةٍ مَبْرُوراتٍ مُتَقَبَّلاتٍ.
یک نماز واجب در نزد خداوند هم‌ارز است با هزار حج و هزار عمره‌ای که صحیح و مقبول (خداوند) هستند. ۳۵۰-زیارت برادر
حدیث قدسی:
مَنْ زارَ أخاً لَهُ فِي اللهِ تَعالَى لا لِرِياءٍ أوْ طَلَبِ مَحْمَدَةٍ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ عَشْرُ حَسَناتٍ.
هر کس در راه خدای متعال، و نه برای خودنمایی یا شنیدن مدح، به دیدار برادر خود برود، در هر گام ده نیکی برایش نوشته می‌شود. ۳۵۱- کار برای خانواده
رسول الله (صلّی ‌الله‌ عليه‌ وآله):
مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ يُضَيِّعُ مَنْ يَعُولُ.
لعنت (خداوند) بر کسی است که اهل و عیال خود را به درستی تأمین نکند. ۳۵۲-دلیل غیبت
امام مهدی (علیه‌ السلام):
وَأمّا عِلّةُ ما وَقَعَ مِنَ الغَيْبَةِ، فَإنّ اللهَ عَزّ وَجَلّ قال: يا أيُّها الّذينَ آمَنُوا لا تَسْألوا عَنْ أشْياءَ إنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ.
و امّا دلیل غیبتی که اتفاق افتاد؛ خداوند عزّ و جلّ می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آوردید! از چیزهایی که اگر برایتان آشکار شود، شما را به زحمت می‌اندازد، سؤال نکنید.» ۳۵۳-برخورد خوب
امام صادق (عليه‌ السلام):
مُجَامَلَةُ النّاسِ ثُلْثُ العَقْلِ.
برخورد خوب با مردم، يک سوم خردمندی است. ۳۵۴- غضب
امام صادق (عليه‌ السلام):
مَنْ كَفَّ غَضَبَهُ سَتَرَ اللهُ عَوْرَتَهُ.
آنکه جلو غضب خود را بگیرد، خداوند عیب‌های او را می‌پوشاند. ۳۵۵- پرهیز از تنبلی و بی‌حوصلگی
امام باقر (عليه ‌السلام):
إيّاكَ وَالكَسَلَ وَالضَّجَرَ؛ فَإنَّهُما مِفْتاحُ كُلِّ شَرٍّ.
از تنبلی و بی‌حوصلگی بپرهیز؛ زیرا که این دو، کلید هر بدی می‌باشند. ۳۵۶- زیبایی‌های سخنان اهل بیت (ع)
امام رضا (عليه ‌السلام):
إنّ النّاسَ لَوْ عَلِموُا مَحاسِنَ کَلامِنا لَاتَّبَعُونا.
اگر مردم زیباییهای سخنان ما را می‌شناختند، (مسلّماً) از ما پیروی می‌کردند. ۳۵۷- رنج علم
امام علی (علیه‌ السلام):
لا يُدْرَكُ العِلْمُ بِراحَةِ الجِسْمِ.
دانش با تن‌آسایی به دست نمی‌آید. ۳۵۸- سخنان شما نور است
امام هادی (عليه ‌السلام):
کَلامُکُم (أهْلُ البَیْتِ) نُورٌ وَأمْرُکُمْ رُشْدٌ وَوَصِیَّتُکُمُ التَّقوَی.
سخن شما (اهل بيت) موجب روشنايی، امر شما باعث رشد و وصیّت شما (به همه) تقوی می‌باشد. ۳۵۹- اهمیت راه
امام صادق (علیه‌ السلام):
مَنْ أضَرَّ بِشَيْءٍ مِنْ طَريقِ المُسْلِمينَ فَهُوَ لَه ضامِنٌ.
هرکس بخشی از راه عبور مسلمانان را تباه کند، خود او ضامن است. ۳۶۰- برترین اعیاد
پیامبر اکرم (صلّی‌ الله‌‌عليه‌‌و‌آله):
يَوْمُ غَديرِِ خُمٍّ أفْضَلُ أعْيادِ أمَّتي.
روز غدير خم برترين عيد امّت من است. ۳۶۱- علی (ع) و قرآن
پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله):
عَليٌّ مَعَ القُرآنِ وَالقُرآنُ مَعَ عَليٍّ لا یَفْتَرِقانِ حَتّی يَرِدا عَلَيَّ الحَوْضَ.
علی با قرآن است و قرآن با علی، این دو از هم جدا نشوند، تا در حوض (کوثر) بر من وارد شوند. ۳۶۲- اثر توکل
امام جواد (عليه السّلام):
الثِّقَةُ بِاللهِ ثَمَنٌ لِكُلِّ غَالٍ، وَسُلَّمٌ إلَی كُلِّ عالٍ.
اعتماد به خداوند بهای هر چيز گران‌بها و نردبان هر امر بلند‌مرتبه‌ای است. ۳۶۳-كشتی نجات
پیامبر (صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله):
مَثَلُ أهلِ بَیْتی کَمَثَلِ سَفینَةِ نوحٍ مَن رَکِبَها فَقَد نَجَی وَمَن تَخَلَّفَ عَنها فَقَد هَلَکَ.
اهل بیت من چون کشتی نوح‌اند؛ هر که بر آن نشیند نجات یابد و آنکه از آن تخلف کند هلاک گردد.

 

۳۶۵- نشانۀ شیعه
امام باقر (عليه ‌السلام):
لا تَذْهَبُ بِکُمُ المَذاهِبُ فَوَاللهِ ما شِیعَتُنا إلّا مَنْ أََطاعَ اللهَ.
مبادا مذاهب [انحرافی] شما را با خود ببرند. به خدا سوگند شیعیان ما، تنها، کسانی هستند که خدا را اطاعت می‌کنند. ۳۶۶-دانش‌اندوزی
امام علی (علیه‌ السلام):
إنَّ كَمالَ الدّينِ طَلَبُ العِلْمِ وَالعَمَلُ بِهِ، ألا وَإنَّ طَلَبَ العِلْمِ أوجَبُ عَلَيْكُم مِنْ طَلَبِ المالِ.
بدانید که کمال دین کسب دانش و عمل به آن است و آگاه باشید که دانش‌اندوزی از مال‌اندوزی واجب‌تر است. ۳۶۷-کار برای خانواده
رسول الله (صلّی ‌الله‌ عليه‌ وآله):
مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ يُضَيِّعُ مَنْ يَعُولُ.
لعنت (خداوند) بر کسی است که اهل و عیال خود را به درستی تأمین نکند. ۳۶۸-محرّم
امام رضا (عليه ‌السلام):
إنَّ المُحَرَّمَ شَهرٌ كانَ أهْلُ الجاهِلِيَّةِ يُحَرِّمُونَ فِيهِ القِتالَ، فَاسْتُحِلَّت فِيهِ دِماؤُنا، وَهُتِكَتْ فِيهِ حُرْمَتُنا، وَسُبِيَ فِيهِ ذَرارِينا وَنِساؤُنا.
محرّم ماهی است كه [حتّی] مردم زمان جاهليّت جنگ را در آن حرام می‌دانستند، [امّا] در آن ماه خون ما را حلال شمردند، حرمت ما را پايمال و فرزندان و زنان ما را اسير كردند. ۳۶۹-امام حسین (ع)
پیامبر اکرم (صلی ‌الله ‌عليه ‌وآله):
حُسَیْنٌ مِنّي وَأنا مِن حُسَیْنٍ، أحَبَّ اللهُ مَنْ أحَبَّ حُسَیْناً.
حسین از من و من از حسینم. خدا دوست بدارد آن‌که حسین را دوست می‌دارد. ۳۷۰-برآوردن نیاز مردم
امام حسين (عليه ‌السلام):
إنَّ حَوائِجَ النَّاسِ إلَيْكُم مِنْ نِعَمِ اللهِ عَلَيْكُمْ، فَلا تَمِلُّوا النِّعَمَ.
نياز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شماست، از اين نعمت افسرده و بيزار نباشيد. ۳۷۱- نشانۀ شیعه
امام باقر (عليه ‌السلام):
لا تَذْهَبُ بِکُمُ المَذاهِبُ فَوَاللهِ ما شِیعَتُنا إلّا مَنْ أََطاعَ اللهَ.
مبادا مذاهب [انحرافی] شما را با خود ببرند. به خدا سوگند شیعیان ما، تنها، کسانی هستند که خدا را اطاعت می‌کنند. ۳۷۲- جایگاه برکت
پيامبر(صلّی ‌الله‌ علیه ‌و‌آله):
لَمّا خَلَقَ اللهُ المَعيشَةَ جَعَلَ البَرَكاتِ في الحَرْثِ وَالغَنَمِ.
چون خداوند اسباب زندگی را آفرید، برکت را در کشاورزی و دام قرارداد. ۳۷۳- جایگاه برکت
پيامبر(صلّی ‌الله‌ علیه ‌و‌آله):
لَمّا خَلَقَ اللهُ المَعيشَةَ جَعَلَ البَرَكاتِ في الحَرْثِ وَالغَنَمِ.
چون خداوند اسباب زندگی را آفرید، برکت را در کشاورزی و دام قرارداد. ۳۷۴- زياده‌خواهی
امام صادق (عليه ‌السلام):
لَو أنَّ لِإبنِ آدَمَ وادِيَيْنِ يَسِيلانِ ذَهَباً وَفِضَّةً لَابْتَغَي إلَيْهِما ثالِثاً.
اگر برای بنی آدم دو سرزمین پر از طلا و نقره بود، سومی را جستجو می‌کرد. ۳۷۵- مقام حضرت عباس
امام سجاد (عليه ‌السلام):
إنّ لِلْعَبّاسِ عِنْدَ اللهِ تَبارَكَ وَتَعالَی لَمَنزِلَةً، یَغْبِطُهُ بِها جَمیعُ الشُّهَداءِ یَوْمَ القِیامَةِ.
عباس نزد خداوند منزلتی دارد که روز قیامت همۀ شهیدان به آن رشک می‌برند. ۳۷۶- عاشورا روز اندوه و گریه
امام رضا (عليه ‌السلام):
مَنْ كانَ يَومُ عاشوراءَ يَوْمَ مُصيبَتِهِ وَحُزنِهِ وَبُکائِهِ، یَجْعَلُ اللهُ یَوْمَ القیِامَةِ یَوْمَ فَرَحِهِ وَسُروُرِهِ.
هر که عاشورا روز مصیبت و اندوه و گریه‌اش باشد، خداوند روز قیامت را روز شادی و سرورش می‌گرداند. ۳۷۷- جایگاه برکت
پيامبر(صلّی ‌الله‌ علیه ‌و‌آله):
لَمّا خَلَقَ اللهُ المَعيشَةَ جَعَلَ البَرَكاتِ في الحَرْثِ وَالغَنَمِ.
چون خداوند اسباب زندگی را آفرید، برکت را در کشاورزی و دام قرارداد. ۳۷۸- همچون پاره‌های آهن
امام كاظم (عليه ‌السلام):
رَجُلٌ مِنْ أهْلِ قُمَ يَدْعوُ النّاسَ إلَی الحَقِّ، يَجتَمِعُ مَعَهُ قَوْمٌ كَزُبَرِ الحَديدِ.
مردی از قم، مردم را به حق فرا می‌خواند و گروهی چون پاره‌های آهن [استوار]، پيرامون او گرد می‌آيند. ۳۷۹- ترس از خدا
امام سجاد (عليه ‌السلام):
خَفِ اللهَ لِقُدْرَتِهِ عَلَیکَ وَاستَحیِ مِنْهُ لِقُربِهِ مِنْکَ.
از قدرت خداوند بر خویش بترس و از نزدیکی‌اش به تو حياء داشته باش. ۳۸۰- جایگاه برکت
پيامبر(صلّی ‌الله‌ علیه ‌و‌آله):
لَمّا خَلَقَ اللهُ المَعيشَةَ جَعَلَ البَرَكاتِ في الحَرْثِ وَالغَنَمِ.
چون خداوند اسباب زندگی را آفرید، برکت را در کشاورزی و دام قرارداد. ۳۸۱- جایگاه برکت
پيامبر(صلّی ‌الله‌ علیه ‌و‌آله):
لَمّا خَلَقَ اللهُ المَعيشَةَ جَعَلَ البَرَكاتِ في الحَرْثِ وَالغَنَمِ.
چون خداوند اسباب زندگی را آفرید، برکت را در کشاورزی و دام قرارداد. ۳۸۲- فضل علم
رسول الله (صلّی ‌الله‌ عليه‌ وآله):
فَضْلُ العِلْمِ أحَبُّ إلَیَّ مِنْ فَضْلِ العِبادَةِ.
فضیلت علم نزد من خوشتر از فضیلت عبادت است. ۳۸۳- غش در معامله
امام صادق (عليه ‌السلام):
نَهَی النَّبيُّ (ص) أنْ يُشابَ اللَّبَنُ بِالْماءِ لِلْبَيْعِ.
پیامبر (ص) از آمیختن شیر با آب برای فروش نهی می‌فرمود. ۳۸۴- شهید
امام صادق (عليه ‌السلام):
مَنْ قُتِلَ في سَبيلِ اللهِ لَمْ يُعَرِّفْهُ اللهُ شَيْئاً مِنْ سَيِّئاتِهِ.
هر کس در راه خدا کشته شود، خداوند هیچ یک از بدیهایش را به روی او نخواهد آورد. ۳۸۵- برخورد خوب
امام صادق (عليه‌ السلام):
مُجَامَلَةُ النّاسِ ثُلْثُ العَقْلِ.
برخورد خوب با مردم، يک سوم خردمندی است. ۳۸۶- برخورد خوب
امام صادق (عليه‌ السلام):
مُجَامَلَةُ النّاسِ ثُلْثُ العَقْلِ.
برخورد خوب با مردم، يک سوم خردمندی است. ۳۸۷- غضب
رسول الله (صلّی ‌الله‌ عليه‌ وآله):
الغَضَبُ يُفْسِدُ الإيمانَ كَما يُفْسِدُ الخَلُّ العَسَلَ.
غضب ایمان را از بین می‌برد همچنانکه سرکه عسل را فاسد می‌کند. ۳۸۹- پیروزی واقعی
امام علی (علیه‌ السلام):
نالَ الفَوزَ مَنْ وُفِّقَ لِلطّاعَةِ.
هر که توفیق اطاعت خدا را یافت به پیروزی(واقعي) نائل گردید. ۳۹۰- پیروزی واقعی
امام علی (علیه‌ السلام):
نالَ الفَوزَ مَنْ وُفِّقَ لِلطّاعَةِ.
هر که توفیق اطاعت خدا را یافت به پیروزی(واقعي) نائل گردید. ۳۹۱- زنده کردن حق
امام علی (علیه‌ السلام):
رَحِمَ اللهُ امْرَءً أحْيا حَقّاً وَأماتَ باطِلاً وَدَحَضَ الجَوْرَ وَاَقامَ العَدْلَ.
خداوند رحمت کند کسی را که حقی را زنده و باطلی را سرکوب کند و ستم را نابود و عدل را برپا دارد. ۳۹۲- سخنان شما نور است
امام هادی (عليه ‌السلام):
کَلامُکُم (أهْلُ البَیْتِ) نُورٌ وَأمْرُکُمْ رُشْدٌ وَوَصِیَّتُکُمُ التَّقوَی.
سخن شما (اهل بيت) موجب روشنايی، امر شما باعث رشد و وصیّت شما (به همه) تقوی می‌باشد. ۳۹۳- تعیین کردن زمان ظهور
امام مهدی (علیه اسلام):
وأمّا ظُهُورُ الفَرَجِ، فإنَّهُ إلَى اللهِ وكَذَبَ الوَقّاتُونَ.
و اما در مورد زمان ظهور؛ آن در دست خداوند می‌باشد و آن‌هایی که تعیین وقت می‌کنند، دروغگو هستند. ۳۹۴- یاد خدا
امام صادق (علیه‌ السلام):
إنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ: مَنْ شُغِلَ بِذِکرِي عَنْ مَسألَتِي أعْطَیتُهُ أفْضَلَ مَا أُعْطِيَ مَنْ سَأَلَنِي.
خداوند متعال می‌فرماید: هر کس یاد من او را از خواستن از من باز دارد، به او برترین چیزی که به درخواست ‌کنندگانم عطا می‌کنم خواهم داد. ۳۹۵- مراقبت در انتخاب همنشین
امام صادق (عليه ‌السلام):
مَنْ قَعَدَ عِنْدَ سَبّابٍ لِأوْلِياءِ اللهِ فَقَدْ عَصَی اللهَ تَعالَی.
هر کس با توهین‌کنندگان به اولیای خدا همنشین شود، خدای متعال را نافرمانی کرده است. ۳۹۶- امام مهدی (ع)
پیامبر اکرم (صلی ‌الله ‌عليه ‌وآله):
المَهْدِيُّ مِنْ عِتْرَتي مِنْ وُلْدِ فاطِمَةَ.
مهدی از خاندان من و از فرزندان فاطمه است. ۳۹۷- زهد
امام علی (عليه‌ السلام):
الزُّهْدُ تَقْصيرُ الآمالِ وَإخْلاصُ الأعْمالِ.
زهد، يعنی كوتاه كردن آرزوها و اخلاص در كارها. ۳۹۸- تفکر در ذات خدا
امام باقر (عليه ‌السلام):
إیّاکُمْ وَالتَّفَکُرَ فِي اللهِ وَلکِنْ إذا أرَدْتُم أنْ تَنْظُرُوا إلَی عَظَمَتِهِ فَانْظُرُوا إلَی عَظِیمِ خَلْقِهِ.
از اندیشیدن در ذات خدا بپرهیزید؛ اما هرگاه خواستید عظمت خدا را دريابید، به آفریده‌های با عظمتش بنگريد. ۴۰۰- زنده کردن حق
امام علی (علیه‌ السلام):
رَحِمَ اللهُ امْرَءً أحْيا حَقّاً وَأماتَ باطِلاً وَدَحَضَ الجَوْرَ وَاَقامَ العَدْلَ.
خداوند رحمت کند کسی را که حقی را زنده و باطلی را سرکوب کند و ستم را نابود و عدل را برپا دارد. ۴۰۱- زیانکار
امام کاظم (عليه‌‌ السلام):
مَنِ اسْتَوَی یَومَاهُ فَهُو مَغْبُونٌ.
آنکه دو روزش مساوی باشد، زیان کرده است. ۴۰۲- شكر نعمت
امام کاظم (عليه ‌السلام):
التَّحَدُّثُ بِالنِّعَمِ شُكرٌ وَتَرْكُ ذلِكَ کُفرٌ.
بازگويی نعمتها، شکرگزاری و ترک آن کفر است. ۴۰۳- دانش‌جویی
پیامبر اکرم (صلی ‌الله ‌عليه ‌وآله):
إنَّ المَلائِکَةَ لَتَضَعُ أجْنِحَتَها لِطالِبِ العِلْمِ حَتّی یَطَأَ عَلَیْها رِضیً بِهِ.
فرشتگان بال‌های خویش را برای جویندۀ علم می‌گسترانند تا او با خشنودی بر آن گام بگذارد. ۴۰۴- مشاجره و درگیری
امام صادق (علیه‌ السلام):
إیّاکُمْ وَالخُصُومَةَ فَإنَّها تَشْغَلُ القَلْبَ وَتُوِرثُ النِّفاقَ وَتَکْسِبُ الضَّغائِنَ.
از درگیری و مشاجره بپرهیزید که قلب را مشغول می‌کند، نفاق بر جای می‌گذارد و کینه به بار می‌آورد. ۴۰۵- کوچکی دنیا
امام علی (علیه‌ السلام):
عِظَمُ الخَالِقِ عِنْدَكَ يُصَغِّرُ المَخْلوُقَ فِي عَيْنِكَ.
بزرگی آفریننده در نزد تو آفریده‌ها را در چشمت کوچک می‌کند. ۴۰۶- نعمت
امام حسن (عليه ‌السلام):
النِّعْمَةُ مِحْنَةٌ.
نعمت، امتحان و آزمايش الهی است. ۴۰۷- علم امام (ع)
امام مهدی (عجّل ‌الله ‌تعالی ‌فرجه):
فإنّا يُحِيطُ عِلْمُنا بِأنْبائِكُم وَلا يَعْزُبُ عَنّا شَيْيٌ مِنْ أخْبارِكُمْ.
ما از اوضاع شما کاملاً آگاهیم و هیچ چیز از اخبار شما بر ما پوشیده نمی‌ماند. ۴۰۸- شیعه واقعی
امام صادق (علیه‌ السلام):
شيعَتُنا الّذينَ إذا خَلَوْا ذَكَرُوا اللهَ كَثيراً.
شیعیان ما آنانند که در خلوت خود خداوند را بسیار یاد می‌کنند. ۴۰۹- مؤمن در زمان ظهور
امام صادق (عليه ‌السلام):
إنّ المُؤْمِنَ في زَمانِ الْقائمِ وَهُوَ بِالمَشْرِقِ لَیَریَ أخاهُ الّذي في المَغْرِبِ وَکَذا الَّذي في المَغْرِبِ یَریَ أخاهُ الّذي بِالمَشْرِقِ.
در زمان ظهور قائم (عج)، مؤمن در حالیکه در مشرق زمین ایستاده است قادر است برادرش را در مغرب ببیند و کسی که در مغرب ایستاده می‌تواند برادرش را در مشرق ببیند. ۴۱۰- از بین رفتن آسایش‌
امام علی (علیه‌ السلام):
سَبَبُ زَوالِ اليَسارِ مَنعُ المُحْتاجِ.
راندن نیازمند، علت از بین رفتن آسایش‌ است. ۴۱۱- باران رحمت بر نمازگزار
امام علی (علیه‌ السلام):
لَو يَعْلَمُ المُصَلِّي ما يَغْشاهُ مِنَ الرَّحمَةِ لَما رَفَعَ رَأسَهُ مِنَ السُّجودِ.
اگر نماز گزار می‌دانست که تا چه اندازه مورد رحمت خداوند است، هرگز سر از سجده برنمی‌داشت. ۴۱۲- ارزش تفکر
پیامبر اکرم (صلی ‌الله ‌عليه ‌وآله):
رَکعَتانِ خَفیِفَتانِ في تَفَکُّرٍ خَیرٌ مِنْ قِیامِ لَیلَةٍ.
دو رکعت نماز کوتاه ولی با تفکر، بهتر از یک شب به عبادت ایستادن است. ۴۱۳- برنامه‌ریزی درست
امام علی (عليه ‌السلام):
قِوامُ العَیْشِ حُسْنُ التَّقْدِیرِ وَمِلاكُهُ حُسْنُ التَّدْبیرِ.
پایداری زندگی به برنامه ریزی درست و راه رسیدن به آن، مدیریت صحیح است.
The stability of the life lies in exact programming and it is attained through correct management.
غررالحكم و دررالكلم، ح 6807

---

۴۱۴- امام مهدی (عليه ‌السلام):
وَأمّا الحَوادِثُ الْواقِعَةُ فَارْجِعُوا فیها إلَی رُواةِ حَدیثِنِا فَإنَّهُمْ حُجَّتي عَلَیْکُم وَأنا حَجَّةُ اللهِ (عَلَیْهِم).
و اما در مورد مسائل و حوادثی که (برای مسلمانان) پیش می‌آید، به راویان احادیث ما رجوع کنید چرا که آنان حجّت من بر شما هستند و من حجّت خداوندم (بر آنها). ۴۱۵- اخلاق نیکو
امام باقر (عليه ‌السلام):
إنَّ أکْمَلَ المُؤْمِنینَ إیمَاناً أحْسَنُهُمْ خُلْقاً.
كامل‌ترين مؤمنان خوش ‌اخلاق‌ترين آنهاست. ۴۱۶-
امام علی (علیه‌ السلام):
لَو يَعْلَمُ المُصَلِّي ما يَغْشاهُ مِنَ الرَّحمَةِ لَما رَفَعَ رَأسَهُ مِنَ السُّجودِ.
اگر نماز گزار می‌دانست که تا چه اندازه مورد رحمت خداوند است، هرگز سر از سجده برنمی‌داشت. ۴۱۷- حجت خدا بر زمين
امام مهدی (عليه ‌السلام):
إنّ الأرضَ لا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ وَلا یَبْقَی النَّاسُ في فَتْرَةٍ.
زمین هرگز از حجّت [خدا] خالی نیست و مردم بدون راهنما نخواهند ماند. ۴۱۸- آخرین نماز
پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله):
إذا صَلَّيْتَ صَلاةً فَصَلِّ صَلاةَ مُوَدِّعٍ.
چون نماز می‌گزاری آن‌گونه باش که گویی آخرین نماز توست. ۴۱۹- سخنان اهل بیت (ع)
امام رضا (عليه ‌السلام):
إنّ النّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحاسِنَ کَلامِنا لَاتَّبَعُونا.
اگر مردم زیبایی‌های سخنان ما را می‌شناختند، بی‌شک از ما پیروی می‌کردند. ۴۲۰- آموختن آداب به فرزندان
رسول خدا (صلّی ‌الله ‌عليه ‌وآله):
أكْرِمُوا أوْلادَكُم وَأحْسِنُوا آدابَهُم يُغْفَرْ لَكُمْ.
به فرزندان خود احترام بگذارید و آنها را نیکو تربیت کنید تا مورد غفران پروردگار قرار گیرید. ۴۲۱- برترین هجرت
رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله):
أفْضَلُ الهِْجرَةِ أنْ تَهْجُرَ ما کَرِهَ اللهُ.
برترین هجرت، هجرت از چیزی است که خدا آن را خوش ندارد. ۴۲۲- عیب‌جویی
امام علی (علیه‌ السلام):
طُوبَی لِمَنْ شَغَلَهُ عَیْبُهُ عَنْ عُیُوبِ النَّاسِ.
خوشا به حال کسی که [توجه به] عیوب خودش او را از [پرداختن به] عیوب مردم باز داشته است. ۴۲۳- برادری نکوهیده
امام صادق (عليه ‌السلام):
لا یَنْبَغِی لِلْمَرءِ المُسلِْمِ أنْ یُؤاخِیَ الفاجِرَ وَلا الأحْمَقَ وَلا الکَذّابَ.
شایسته نیست که انسان مسلمان با بدكار، نادان و دروغگو برادری کند. ۴۲۴- دعوت به نيكی
امام صادق (عليه ‌السلام):
کُونُوا دُعاةَ النّاسِ إلَی الْخَیْرِ بِغَیْرِ ألْسِنَتِکُم، ‌لِیَرَوا مِنْکُمُ الإجْتِهَادَ وَالصِّدْقَ وَالْوَرعَ.
مردم را با اعمال نيک خود (و نه با زبانهايتان) به نيكیها دعوت كنيد، به گونه‌ای كه آنان تلاش و صداقت و پرهيزكاری شما را (به چشم) ببينند. ۴۲۵- دوستی و دشمنی‌ برای خدا
امام صادق (عليه ‌السلام):
مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ فَهُوَ مِمَّنْ كَمُلَ إيمانُهُ.
هر کس دوستی و دشمنی‌ و بخشش او برای خداوند باشد، از کسانی ‌است که ایمانشان کامل است. ۴۲۶- درخت‌كاری
امام صادق (عليه ‌السلام):
اِزْرَعُوا وَاغْرِسُوا وَاللهِ ما عَمِلَ النّاسُ عَمَلاً أجَلَّ وَلا أطْيَبَ مِنْهُ.
كشت كنيد و درخت بنشانيد. به خدا قسم،‌ آدمیان كاری برتر و پاکتر از این نكرده‌اند. ۴۲۷- برترين خصلتها
امام حسن عسکری (عليه ‌السلام):
خَصْلَتانِ لَیْسَ فَوقَهُما شَئٌ: الإیمانُ بِاللّهِ وَنَفْعُ الإخْوانِ.
دو خصلت است که بالاتر از آن چیزی نیست: ایمان به خدا و سود رساندن به برادران. ۴۲۸- دوستی اهل بیت (ع)
امام باقر (عليه ‌السلام):
حُبُّنا إیمَانٌ وَبُغْضُنا کُفْرٌ.
دوستی ما (اهل بیت) ایمان و دشمنی ما کفر است. ۴۲۹- قلب مؤمن
حدیث قدسی:
لَا یَسَعُنِي أرْضِي وَلا سَمائِي وَلکِن یَسَعُنِي قَلْبُ عَبْدِيَ الْمُؤْمِنِ.
من در زمین و آسمانم نمی‌گنجم؛ ولی قلب بندۀ مؤمنم مرا در خود جای می‌دهد. ۴۳۰- ملاک برتری
رسول خدا (صلّی ‌الله ‌عليه ‌وآله):
كُلُّكُمْ مِنْ آدَمَ وَآدَمُ مِنْ تُرابٍ وَأكْرَمُكُمْ عِنْدَ اللهِ أتْقاكُمْ.
همۀ شما از نسل آدم هستید و آدم از خاک است و ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شما است. ۴۳۱- ریاء
امام صادق (عليه ‌السلام):
كُلُّ رِياءٍ شِرْکٌ إنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِلنّاسِ کانَ ثَوابُهُ عَلیَ النّاسِ، وَمَنْ عَمِلَ لِلّهِ کانَ ثَوابُهُ عَلی اللهِ.
هرگونه ریائی شرک است؛ زيرا هرکه عمل خوبی را برای مردم انجام دهد، اجرش بر گردن مردم است و هرکه برای [رضای] خداوند عمل خیری را انجام دهد، ثواب آن با خداست. ۴۳۲-نماز شب
پیامبر اکرم (صلّی ‌الله ‌عليه ‌وآله):
رَکْعَتانِ فِي جَوْفِ اللَّیْلِ أحَبُّ إلَيَّ مِنَ الدُّنْیا وَما فِیهَا.
دو رکعت نماز در دل شب نزد من محبوب‌تر است از دنیا و آنچه در آن است. ۴۳۳- فضيلت شهید
پيامبر اكرم (صلّی ‌الله‌ علیه‌ وآله):
فَوقَ کُلِّ بِرٍّ بِرٌّ حَتَّی یُقْتَلَ الرَّجُلُ في سَبیلِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلَیْسَ فَوْقَهُ بِرٌّ.
بالای هر نیکی، نیکی دیگری است، مگر كشته شدن در راه خداوند ـ عزّ و جلّ ـ؛ که هيچ نيكی بالاتر از آن نیست. ۴۳۴- حفظ حدیث
پيامبر اكرم (صلّی ‌الله‌ علیه‌ وآله):
مَنْ حَفِظَ مِنْ أمَّتی أرْبَعینَ حَدیثاً یَنْتَفِعُونَ بِها بَعَثَهُ اللهُ یَوْمَ القِیامَةِ فَقیهاً عالِماً.
هر کس از امّت من چهل حدیث را حفظ (و نگهبانی) نماید به طوریکه مردم از آنها بهره ببرند، خداوند او را در روز قیامت فقیه و دانشمند محشور می‌کند. ۴۳۵- مدینۀ فاضله
پيامبر اكرم (صلّی ‌الله‌ علیه‌ وآله):
إذا کانَ أُمَراؤُکُمْ خِیارَکُم وَأغْنِیاؤُکُم سُمَحائَکُم وَأمْرُکُمْ شُوْرَی بَیْنَکُمْ فَظَهْرُ الأرْضِ خَیْرٌ لَکُمْ مِنْ بَطْنِها.
اگر بهترينِ شما از ميان اميرانتان، و بخشندگان شما از ميان ثروتمندانتان باشند، و برای انجام كارهايتان با يكديگر مشورت كنيد، در اين هنگام، روی زمين از درون آن برايتان بهتر است (يعني زندگی خوبی خواهيد داشت). ۴۳۶- محمّد (ص) بهترین آفریده
امام علی (علیه‌ السلام):
ما بَرَأ َاللهُ نَسِمَةً خَیْراً مِنْ مُحَمَّدٍ (ص).
خداوند آفریده‌ای بهتر از محمّد (ص) نیافریده است. ۴۳۷- غیبت
الإمام الکاظم (عليه ‌السلام):
مَلْعُونٌ مَنْ اغْتابَ أخاهُ.
ملعون است کسی که از برادرش غیبت کند. ۴۳۸- ریاء
امام صادق (عليه ‌السلام):
كُلُّ رِياءٍ شِرْکٌ إنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِلنّاسِ کانَ ثَوابُهُ عَلیَ النّاسِ، وَمَنْ عَمِلَ لِلّهِ کانَ ثَوابُهُ عَلی اللهِ.
هرگونه ریائی شرک است؛ زيرا هرکه عمل خوبی را برای مردم انجام دهد، اجرش بر گردن مردم است و هرکه برای [رضای] خداوند عمل خیری را انجام دهد، ثواب آن با خداست. ۴۳۹- نوروز و انتظار فرج
امام صادق (عليه ‌السلام):
مَا مِنْ يَوْمِ نَيْروُزٍ إلّا وَنَحنُ نَتَوَقَّعُ فِيهِ الفَرَجَ لِأنَّهُ مِنْ أيّامِنا وَأيّامِ شِيعَتِنا.
هيچ نوروزی نيست مگر آن‌كه ما در آن روز، منتظر فرج هستيم؛ زيرا نوروز از روزهای ما و شيعيان ماست. ۴۴۰- فصل بهار
امام رضا (عليه‌‌ السلام):
أمّا فَصْلُ الرَّبیعِ فَإنّهُ روُحُ الأزْمانِ.
فصل بهار روح زمانهاست. ۴۴۱- آب
امام صادق (عليه‌‌ السلام):
طَعْمُ الماءِ الحَیاةُ.
آب، مايۀ زندگی است. ۴۴۲- هر روز عید است، اگر ...
امام علی (عليه ‌السلام):
اليَوْمُ لَنا عِيدٌ وَغَداً لَنا عِيدٌ وَكُلُّ يَوْمٍ لا نَعْصِي اللّهَ فيهِ فَهُوَ لَنا عِيدٌ‌.
امروز برای ما عید است، فردای ما نیز عید است و [در واقع] عید ما هر روزی است که در آن خدا را نافرمانی نکنیم. ۴۴۳- برترین هجرت
رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله):
أفْضَلُ الهِْجرَةِ أنْ تَهْجُرَ ما کَرِهَ اللهُ.
برترین هجرت، هجرت از چیزی است که خدا آن را خوش ندارد. ۴۴۴- زمان ظهور
امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):
فَلا ظُهُورَ إلاّ بَعْدَ إذْنِ اللهِ تَعالىَ ذِكْرُهُ وَذلِكَ بَعْدَ طُولِ الأمَدِ وَقَسْوَةِ القُلوُبِ وَامْتِلاءِ الأرْضِ جَوْراً.
ظهور واقع نخواهد شد، مگر به اذن خدای متعال، پس از آنکه زمانی دراز بگذرد، دلها سخت شود و بیداد زمین را پر کند. ۴۴۵- نشانه‌های دانشمند
امام علی (عليه ‌السلام):
یا طالِبَ العِلْمِ إنَّ لِلْعالِمِ ثَلاثَ عَلاماتٍ, العِلْمُ وَالحِلْمُ وَالصَّمْتُ.
ای جویندۀ دانش! برای دانشمند سه نشانه است: دانش و بردباری و سکوت. ۴۴۶- دعوت به نيكی
امام صادق (عليه ‌السلام):
کُونُوا دُعاةَ النّاسِ إلَی الْخَیْرِ بِغَیْرِ ألْسِنَتِکُم، ‌لِیَرَوا مِنْکُمُ الإجْتِهَادَ وَالصِّدْقَ وَالْوَرعَ.
مردم را با اعمال نيک خود (و نه با زبانهايتان) به نيكیها دعوت كنيد، به گونه‌ای كه آنان تلاش و صداقت و پرهيزكاری شما را (به چشم) ببينند. ۴۴۷- زیانکار
امام کاظم (عليه‌‌ السلام):
مَنِ اسْتَوَی یَومَاهُ فَهُو مَغْبُونٌ.
آنکه دو روزش مساوی باشد، زیان کرده است. ۴۴۸- تعاون
امام علی (عليه ‌السلام):
طَلَبُ التَّعاوُنِ عَلی إقامَةِ الحَقِّ ديانَةٌ وَأمانَةٌ.
درخواست همکاری برای برپاکردن حق، نشانۀ دیانت و امانت [‌داری] است. ۴۴۹- نگاه به سبزه
امام علی (عليه ‌السلام):
النََّظَرُ إلَى الخُضْرَةِ نُشْرَةٌ.
نگاه كردن به سبزه موجب شادابی است. ۴۵۰- دروغ
امام حسن عسکری (علیه‌ السلام):
جُعِلَتِ الخَبَائِثُ في بَيتٍ وَجُعِلَ مِْفتَاحُهُ الكِذْبَ.
تمام پليديها در خانه‌ای قرار داده شده و كليد آن دروغگويی است. ۴۵۱- برترين خصلتها
امام حسن عسکری (عليه ‌السلام):
خَصْلَتانِ لَیْسَ فَوقَهُما شَئٌ: الإیمانُ بِاللّهِ وَنَفْعُ الإخْوانِ.
دو خصلت است که بالاتر از آن چیزی نیست: ایمان به خدا و سود رساندن به برادران. ۴۵۲- صدقه
رسول خدا (صلّی ‌الله ‌عليه ‌وآله):
تَصَدَّقُوا وَداوُوا مَرْضاکُمْ بِالصَّدَقَةِ.
صدقه دهید و مریضان خود را با آن درمان کنید. ۴۵۳- منزلت حضرت معصومه (علیها ‌السلام)
امام صادق (علیه‌ السلام):
و تَدْخُلُ بِشَفاعَتِها شِيعَتي الجَنَّةَ بِأجْمَعِهِمْ.
همه شيعيان من با شفاعت او (فاطمۀ معصومه) وارد بهشت خواهند شد. ۴۵۴- سلامتی
امام علی (عليه ‌السلام):
لا لِباسَ أجمَلُ مِنَ السَّلامَةِ.
پوششى زيباتر از سلامتی نيست. ۴۵۵- صبر
امام صادق (عليه‌‌ السلام):
الصَّبْرُ رَأسُ الإیمانِ.
شكيبايی قلّۀ ایمان است. ۴۵۶- صبر
امام صادق (عليه‌‌ السلام):
الصَّبْرُ رَأسُ الإیمانِ.
شكيبايی قلّۀ ایمان است. ۴۵۷- خصومت و دشمنی
امام صادق (عليه ‌السلام):
إیّاکُمْ وَالخُصُومَةََ فَإنَّهَا تَشْغَلُ القَلْبَ وَتُورِثُ النِّفاقَ وَتَکْسِبُ الصَّغائِنَ.
از دشمنی بپرهیزید، زیرا که دل را به خود مشغول دارد و نفاق به ارث گذارد و باعث کینه‌توزی شود. ۴۵۸- خدا با ماست
امام مهدی (عجّل ‌‌الله ‌تعالی ‌‌فرجه):
إنّ اللهَ مَعَنا، فَلا فَاقَةَ بِنا إلیَ غَيْرِهِ وَالْحَقُّ مَعَنا فَلَن ‌يوُحِشَنا مَنْ قَعَدَ عَنّا.
خدا با ما است پس نيازمند ديگری نيستيم و حق با ماست پس باکی نداریم اگر کسی به یاری ما برنخیزد. ۴۵۹- نعمت
امام حسن (عليه ‌السلام):
النِّعْمَةُ مِحْنَةٌ.
نعمت، امتحان و آزمايش الهی است. ۴۶۰- روز جمعه
امام باقر (عليه ‌السلام):
الْخَيْرُ وَالشَّرُّ يُضاعَفُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ.
خیر و شرّ در روز جمعه دو چندان می‌شود. ۴۶۱- رزمندۀ راه خدا
رسول اكرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله):
المُجاهِدُونَ في سَبیلِ اللهِ قُوّادُ أهْلِ الجَنَّةِ.
رزمندگان راه خدا، راهبران اهل بهشت‌اند. ۴۶۲- بدترین مردم
امام علی (عليه ‌السلام):
شرُّ النّاسِ مَنْ یَرَی أنَّهُ خَیْرُهُمْ.
بدترین مردم کسی است که خود را بهترین آنها بداند. ۴۶۳- خوش اخلاقی
پیامبر اکرم (صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله):
ما یُوضَعُ فِي مِیزانِ امْرِئٍ یَومَ القِیامَةِ أفضَلُ مِن حُسنِ الخُلقِ.
در روز قیامت هیچ عملی بهتر از خوش اخلاقی در ترازوی [اعمال] انسان قرار نمی‌گیرد. ۴۶۴- پاکیزگی
امام رضا (عليه‌‌السلام):
مِن أخْلاقِ الأنْبِیاءِ التَّنْظیفُ.
نظافت و پاکيزگی، از اخلاق پیامبران است. ۴۶۵- اهمیت کتابت
رسول خدا (صلّی‌ الله‌ عليه‌ وآله):
قَيِّدُوا العِلْمَ بِالكِتابَةِ.
علم را با نوشتن [آن] به بند بکشید. ۴۶۶- ۴۶۷- بقیه احادیث