مناجات با خدا

فقط ترا می پرستیم ای خدای گانه

 ای آنکه ما را و موجودات دیگر را ، به هستی آورده ای. ما را و همه انسانها را، به حلیه عقل و خرد، بیاراسته ای. قلب و دل و مغز و جانمان را ، به نور دانش و معرفت روشن کرده ای. ای آنکه حس و حرکت و جنبش و پویش و درک و فهم و شعور و حق جوئی و رحم و شفقت وداد و محبت و عشق و عطوفت را، در سرزمین دل ما کاشته ای، و بارور کرده ای.

 فقط ترا میپرستیم

 انبیاء و اولیاء، پیامبران و فرستادگانت و امامان معصوم ، همگی، سروران و راهبران و پیشوایانمان هستند. همه آنانرا شایسته احترام و شایسته اکرام می دانیم، بر آنان درود می فرستیم. دین مبینمان و اموامر و نواهی آن ، و کلمات در ربار کتاب آسمانیت (( قرآن)) را آویزه گوش و هوش کرده ایم و دستورات حکمت شعار آن کتاب مقدس را ، راهگشای زندگی زودگذر خود می دانیم. اما هیچکدام آنان را نمی پرستیم، بلکه:

 فقط ترا می پرستیم

روان های شاد پدرانمان رامحترم می شماریم. مادرانمان، و خاطرات روح نواز آنان را هموراه عزیز می داریم. به برادران و خواهران تنی و دینی و نوعی خود عشق می ورزیم. آنان را از هر طبقه و صنفی و به هر شکل و قیافهای که باشند، دوست می داریم. به بزرگان و نیاکان خود وبه میهن و زادگاهمان و به همه چیزهای خوبی که تو به ما عطا فرموده ای، ارج می نهیم و سپاس می داریم، اما آنها را نمی پرستیم:

فقط ترا می پرستیم

 ترا، که حی و قیوم و شاهد و حاضر و ناظری، ترا که بر اسرار و خفیات ما آگاهی ، ترا که بر سرائر دلهایمان اشراف داری. ترا که هیچ آفریده ای را هرگز و حتی برای یک چشم بر هم زدن از یاد نمی بری. ترا که از رگهای گردنمان به مانزدیکتری. تراکه نا گفته ها را میدانی و نا نوشته ها را می خوانی و بر آنچه در سینه ها داریم، واقفی. هر گمراهی را چراغ هدایت فرا راه می داری و هر مسکین بینوائی را ، می نوازی. هرکس را به قدر شایستگی او نعمت و برکت می بخشی، بر گناهان اندکمان خرده نمی گیری و روی از ما بر نمی تابی و ما را به خود رها نمی کنی و در توبه و بازگشت را ، بر روی ما نمی بندی.

خدایا، ما را به راه راست هدایت کن. از زشتی ها و پلیدیها و لغزشها دورمان بدار. ما را توفیق بده تا در پرستش و بندگی و عبودیت تو ، تا واپسین دمهای زندگی، پابرجا و استوار بمانیم. با نظر لطف و مرحمت، ما را مورد عنایت و حمایتت قرار بده ، گوشه چشمت را هیچگاه از ما برمگیر. عقده های دلهایمان را برگشا، حقد و حسد و بخل و کینه و عناد و لجاج را از درون سینه های ما بزدای، برای ما آن شایستگی را عطا کن که فقط بنده تو باشیم و نه بنده جاه و مال و زر و زیور. ما را موفق کن تا فقط ترا بپرستیم. ای خدای مهربان راهی را در پیش پای ما بگذار که : فرجام کار، تو خوشنود باشی و ما رستگار.